دره

و بیشتر

چه غریب...

میدانیم غلط است و میرویم

قطار ترکستان را سواریم و شادمانه ایم

هوس بازیم و هوا مدار

نام انسان را به ننگ منیت مهر کرده ایم

غربت این روزهای دنیا به مثابه تنهایی ماهی تنگ است

مرگ، حکم محتوم آن

تلخ

گزنده

غیرقابل تغییر

#افسوس